Over de gehele Oriënt vind je altaren in tempels, huizen en grotten langs de weg, die opgedragen zijn aan de Moeder van Genade, en gebeden aan haar Aanwezigheid en haar Vlam komen onophoudelijk over de lippen van haar toegewijden als zij zoekende zijn naar haar begeleiding en bijstand op elk levensgebied.
 
Nog steeds is ze een groot gedeelte van de Oosterse cultuur, en Kuan Yin heeft de interesse gewekt, onder een groeiend aantal Westerse toegewijden, voor haar pad en lering en die de krachtige aanwezigheid van de Godin der Genade herkennen, samen met dat van de Maagd Maria, als verlichter en bemiddelaar van het Zevende Tijdperk van Aquarius.
 
De lange geschiedenis van toewijding aan Kuan Yin voorziet inzicht in het karakter en het voorbeeld van deze Lichtdrager, die niet alleen haar leven opzij zette voor haar vrienden, maar het steeds weer opzij zette als bemiddelaar en lastdrager. Door de eeuwen heen heeft Kuan Yin het grote ideaal van Mahayana Boeddhisme verkort in haar rol als bodhisattva (Chinees p u-sa) - letterlijk een wezen van bodhi, of verlichting, die voorbestemd is een Boeddha te worden, maar waaraan het vredige van Nirvana voorafgegaan is met de eed de kinderen van de wereld te reden.
 
De naam Kuan Shih Yin, zoals ze vaak genoemd wordt, betekent letterlijk de ene die de wereld beschouwt, aanschouwt, of de geluiden van de wereld aanhoort. Aangaande de legende, stond Kuan Yin op het punt de Hemel binnen te gaan maar op de drempel pauzeerde toen de smeekbeden van de wereld haar oren bereikten.
 
Er zijn nog steeds debatten gaande onder de geleerden, over het in ogenschouw nemen van de origine van de toewijding van de vrouwelijke bodhisattva Kuan Yin. Kuan Yin wordt overwogen als de vrouwelijke vorm van Avalokitesvara (Sanskriet), de bodhisattva van meedogen uit het Indiase Boeddhisme wiens toewijding geïntroduceerd werd in China in de derde eeuw.
 
Geleerden geloven dat de Boeddhistische monnik en vertaler Kumarajiva de eerste was, die verwees naar de vrouwelijke vorm van Kuan Yin in zijn Chinese vertaling van de Lotus Sutra in 406 n. Chr. Van de 33 naar verwezen Boeddhas in zijn vertaling zijn er zeven vrouwelijk. (Toegewijde Chinese en Japanse Boeddhisten hebben sindsdien het getal 33 geassocieerd met Kuan Yin).
 
Alhoewel Kuan Yin nog steeds geportretteerd werd als mannelijk tot laat in de tiende eeuw, kwam met de introductie van het Tantrische Boeddhisme in China in de achtste eeuw, gedurende de Tang dynastie, het beeld van de hemelse bodhisattva als een prachtige Godin omhuld met een witte robe naar voren en was overheersend en de toegewijde cultus die haar omringde werd steeds populairder. Rond de negende eeuw stond er een beeld van Kuan Yin in elk Boeddhistische mannenklooster in China.
 
Ondanks de controverse over de komaf van Kuan Yin als vrouwelijk wezen, is de afschildering van een bodhisatva als zowel een god als een godin niet inconsistent met de Boeddhistische doctrine. De geschriften leggen uit dat een bodhisatva de kracht heeft te belichamen in elke vorm - mannelijk, vrouwelijk, kind, zelfs dierlijk - afhangend van het type wezen dat hij probeert te redden. Zoals de Lotus Sutra relateert hij de bodhisatva Kuan Yin als zich begevend in een variëteit aan vormen, reizende door de wereld, de wezens zegeningen brengend.
 
De twaalfde eeuws legende van de Boeddhist St. Miao Shan, de Chinese prinses die leefde plus minus 700 voor Chr., en waarvan in de verre omstreken geloofd wordt dat zij Kuan Yin was, bekrachtigde de beeltenis van de bodhisatva als een vrouw. Gedurende de twaalfde eeuw settelden Boeddhistische monniken zich op Pu-to Shan - de heilige eiland berg in de Chusan Archepelago buiten de kust van Chekiang, waarvan verteld wordt dat  Miao Shan daar geleefd heeft voor negen jaren, zeelieden reddend en genezend die schipbreuk geleden hadden - en de devotie voor Kuan Yin verspreidde zich door Noord China.
 
Het pittoreske eiland werd het hoofdcentrum voor de aanbidding van de meedogende Redster; menigten van pelgrims reisden vanuit de verste uithoeken van China en zelfs vanuit Manchuria, Mongolië en Tibet om daar grootse diensten bij te wonen. Op een bepaalde tijd waren er meer dan honderd tempel verspreid over het eiland en meer dan duizend monniken. De traditionele kennis die het Pu-to eiland omringt, somt vele verschijningen en wonderen op die gedaan zijn door Kuan Yin, die, zo wordt geloofd, zich zelf aan de gelovigen ontsluiert in een bepaalde grot op het eiland.
 
In het Pure Land gezindte Boeddhisme,  vormt Kuan Yin een onderdeel van de regerende triade die vaak uitgetekend staat in de tempels en een populair thema is in de Boeddhistische kunst. In het centrum staat de Boeddha van Onbeperkt Licht, Amithaba (Chinees, A-mi-to Fo; Japans, Amida). Aan zijn rechter kant staat de bodhisatva van kracht en macht, Mahasthamaprapta, en aan zijn linker kant Kuan Yin, zijn eindeloze genade verpersoonlijkend.
 
In de Boeddhistische theologie staat Kuan Yin soms uitgetekend als de kapitein van de Bark der Zegeningen, die de zielen naar het Westerse Paradijs van Amithaba vergezelt, ofwel het Pure Land , - het land van gelukzaligheid waar de zielen opnieuw herboren worden om gecontinueerde instructies te ontvangen richting het doel van verlichting en perfectie. De reis naar Het Pure Land wordt frequent gerepresenteerd in houtsnijwerken, die boten laten zien die vol zitten met Amithabas volgelingen onder de aanvoering van Kuan Yin.
Amithaba, een geliefde figuur in de ogen van Boeddhisten die verlangen herboren te worden in het Westerse Paradijs en de vrijheid van het rad van wedergeboorte te verkrijgen, van wie wordt verteld dat hij in mystieke of spirituele zin, de vader is van Kuan Yin. Legendes van de Mahayana School verhalen dat Avalokitevara werd geboren uit een straal van Wit Licht die Amithaba uit zijn rechter oog straalde, toen hij verloren was in extase.
 
Dus wordt Avalokitesvara, of Kuan Yin, gezien als de reflex van Amithaba - een verdere uitstraling of belichaming van maha karuna (Grote Genade), de kwaliteit die Amithaba zelf belichaamt in de hoogste zin. Vele beeltenissen van Kuan Yin kunnen geïdentificeerd worden in de aanwezigheid van een kleine afbeelding van Amithaba in haar kroon. Er wordt geloofd dat als de barmhartige verlosser Kuan Yin Amithabas mededogen uitbeeld in een directere en persoonlijkere manier, en gebeden aan haar worden vaak sneller beantwoord.
 
De kunst der iconen beeldt Kuan Yin uit in vele vormen, elke ervan ontsluierd een uniek aspect van haar barmhartige aanwezigheid. Als de sublieme Godin der Barmhartigheid wiens schoonheid, gratie en genade het ideaal representeren van het vrouwschap in het Oosten, wordt ze frequent afgebeeld als een slanke vrouw in een zwevend wit gewaad die in haar linker hand een witte lotus draagt, het symbool van zuiverheid. Ornamenten kunnen haar vorm versieren, haar capaciteit als bodhisatva symboliserend, of ze wordt uitgebeeld zonder dat als een teken van haar grote deugd.
 
Kuan Yins aanwezigheid is ver verspreid via haar beeltenissen als de schenker van kinderen die gevonden kan worden in huizen en tempels. Een grote witte sluier verbergt haar gehele vorm, zittend op een lotus. Ze wordt vaak geportretteerd met een kind in haar armen, nabij haar voeten of op haar knieën, of met een aantal kinderen om haar heen. In deze rol refereert ze ook naar de in het wit gewade vereerde. Soms staan aan haar linker en rechter kant haar twee bedienden, Shan-tsai Ting-tsi, de jonge man met de excellente capaciteiten, en Lung-wang Nu, de dochter van de Drakenkoning.
 
Kuan Yin staat ook bekend als patrones bodhisatva van Pu-to Shan, meesteres van de Zuiderzee en patrones van vissers. Op die manier wordt ze afgebeeld terwijl ze de zee oversteekt al zittende op een lotus, of met haar voeten op het hoofd van een draak.
 
Zoals Avalokitesvara wordt ze ook afgebeeld met duizend armen en een gevarieerd aantal ogen, handen en hoofden, soms met een oog in de palm van elke hand, en wordt algemeen de duizend armige, en duizend ogige bodhisatva genoemd. In deze representeert ze de alomtegenwoordige moeder, die simultaan in alle richtingen kijkt, en zo het leed van de mensheid bespeurt en haar armen uitstrekt om hen met een oneindige uitdrukking van haar genade te verlichten.
 
Symbolen die karakteristiek geassocieerd worden met Kuan Yin zijn de wilgetak, met welke het levensnectar verspreidt wordt; een prachtig vaas die het nectar van genade en wijsheid symboliseert, het stempel van een bodhisatva; een duif, die vruchtbaarheid representeert; een boek of rol met gebeden die ze in haar hand houdt, die het dharma (leringen) van de Boeddha of de sutra (Boeddhistische tekst) representeert waarvan gezegd wordt dat Miao Shan ze constant reciteerde; en een rozenkrans rond haar nek met welke ze een beroep doet op de Boeddhas voor hulp.
 
Beeltenissen van Avolokitesvara laten hem vaak zien met een rozenkrans in zijn hand; geschriften over zijn geboorte vertellen dat hij geboren werd met een wit kristallen rozenkrans in zijn rechter hand en met een witte lotus in zijn linker hand. Er wordt verteld dat de kralen alle levende wezens symboliseren, en het draaien van de kralen Avalokitesvara symboliseert die hen uit hun staat van misère wegleidt en de repeterende rondes van de wedergeboorte tot in het nirvana.
Heden ten dagen wordt Kuan Yin aanbeden door Taoïsten als wel als door Mahayana Boeddhisten - speciaal in Taiwan, Japan, Korea en wederom in haar geboorteland China, waar het in de praktijk brengen van het Boeddhisme werd onderdrukt door de communisten gedurende de Culturele Revolutie (1966-69). Zij is de beschermer van vrouwen, zeelieden, verkopers, handelslui, en diegene die onder criminele vervolging staan, en wordt speciaal aangeroepen door degenen die verlangen naar nakomelingen. Geliefd als een moederfiguur en heilige mediatrice die erg betrokken is bij de dagelijkse zaken van haar aanbidders, wordt Kuan Yins rol als Boeddhistische Madonna vergeleken met die van Maria de Moeder van Jezus in het Westen.
 
Er is een impliciet vertrouwen in Kuan Yins reddende gratie en haar helende krachten, Velen geloven dat zelfs het simpele reciteren van haar naam haar per direct oproept, naar daar waar ze dan nodig is. Eén van de meest bekende teksten die geassocieerd worden met de bodhisatva, de oude Lotus Sutra wiens 25e hoofdstuk opgedragen is aan Kuan Yin, staat bekend als de Kuan Yin sutra, beschrijft dertien gevallen van overweldigend ongeluk - van schipbreuk tot vuur, gevangenschap, overvallers, demonen, fatale vergiften en karmisch leed - waarvan de aanbidder gered wordt als zijn gedachten naar de Kracht van Kuan Yin afdwalen. De tekst wordt dagelijks velen malen gereciteerd door degenen die de voordelen van deze beloften wensen te ontvangen.
 
Aanbidders ropen ook de kracht van de bodhisatva aan en de barmhartige tussenkomst , via de mantra OM MANI PADME HUM - Groet aan het juweel in de lotus! of, zoals het ook geïnterpreteerd is, Groet aan Avalokitesvara, die het juweel is van het hart van de lotus binnen de lotus van het hart van de aanbidders!. Door Tibet en Ladakh heen hebben Boeddhisten OM MANI PADME HUM geschreven op platte gebedsstenen die mani-stenen genoemd worden, als votieve offeranden tot lof van Avalokitesvara. Duizenden van deze stenen zijn gebruikt om mani-muren mee te bouwen, die langs de wegen staan die leiden naar dorpen en kloosters.
 
Er wordt geloofd dat Kuan Yin regelmatig in de lucht verschijnt of op de golven om degenen te redden die haar aanroepen in gevaar. Persoonlijke verhalen kunnen gehoord worden in Taiwan, bijvoorbeeld, van degenen die rapporteren dat gedurende Wereldoorlog II, toen de Verenigde Staten het door Japan bezette Taiwan bombardeerde, ze in de lucht verscheen als een jonge maagd, de bommen vangend en deze omhulde met haar witte gewaad zodat ze niet zouden exploderen.
 
Dus kunnen altaren die opgedragen zijn aan de Godin der barmhartigheid overal gevonden worden - in winkels, restaurants, zelfs op het dashboard van taxis. In de huizen wordt ze aanbeden met het traditionele pai pai, een ritueel gebed, als wel als door het gebruik van gebedskaartjes - stukken papier ontworpen met de afbeelding van Kuan Yin, lotusbloemen, of pagoden en omrand met honderden kleine cirkels. Met elke sessie gereciteerde gebeden of sutras die gelezen worden in een noveen voor een kennis, vriend of voor jezelf is er een cirkel ingevuld. Deze kaart wordt beschreven als een Schip van
 
Zegeningen waardoor vertrekkende zielen gered worden van de gevaren van de hel, en de gelovigen beschermd overgebracht worden naar Amithabas hemel. Om diensten fijn uit te werken via litanieën en gebeden, wordt aanbidding voor Kuan Yin bovendien uitgedrukt in de populaire literatuur van de mens in gedichten en hymnes van lof.
Godsdienstige aanhangers van Kuan Yin bezoeken dikwijls lokale tempels en maken pelgrimstochten naar grotere tempels bij belangrijke aangelegenheden of wanneer ze belast worden met een specifiek probleem. De drie jaarlijkse festivals die gehouden worden ter ere van haar, zijn op de negentiende dag van de tweede maand (die gevierd wordt als haar geboortedag), de zesde maand, en de negende maand gebaseerd op de Chinese maankalender.
 
In de traditie van de Grote Witte Broederschap staat Kuan Yin bekend als de Opgevaren Meestervrouwe die bekleed is met het ambt en de titel van de Godin der Barmhartigheid omdat zij de Goddelijke Kwaliteiten van wet, genade, barmhartigheid en vergevingsgezindheid bezield. Zij had talrijke incarnaties die prior waren aan haar hemelvaart duizenden jaren geleden, en heeft de eed van de bodhisatva afgelegd om de  nog niet ten hemel gevaren kinderen van God te onderwijzen, hoe hun karma te balanceren en hun heilige plan te vervullen, door te houden van dienstbaarheid aan het leven en de applicatie van de Violette Vlam via de Wetenschap van het Gesproken Woord.
 
Kuan Yin ging aan Saint Germain vooraf als Heer van de Zevende Straal der Vrijheid, Transmutatie, Genade en Gerechtigheid, en zij is één van de Zeven Opgevaren Meesters die de Karmische Raad dienen, een ambt voor gerechtigheid dat in het karma van de aardse evoluties bemiddeld - de mogelijkheid tot vrijstelling, genade en de echte werkelijke gerechtigheid van de Heer aan elke levensstroom op aarde. Ze is de Hiërarch van de etherische Tempel van Genade boven Peking, China, waar ze het Licht van de Heilige Moeder concentreert voor de genoegdoening van de kinderen van het oude land van China, voor de zielen van de mensheid, en de zonen en dochters van God.