Heer van de Tweede Straal van Goddelijke Liefde en Wijsheid. Hij is de Hiërarch van de Kathedraal der Natuur, in Kashmir, India, en hoofd van de Broeders van de Gouden Pij. Koothoomi houdt ook een focus in Shigatse, Tibet, in stand waar hij Heilige Klassieke Muziek speelt uit het Oosten en het Westen, en composities van de Hemelse Heerscharen zowel als die van de vroege wortelrassen, op een orgel die afgestemd staat op de Muziek uit de Sferen, zielen naar zich toetrekkend met het heilige geluid, dat God is, vanuit de astrale gebieden naar de etherische sferen van de Broederschap.
 
De Meester Koothoomi (bekend als Kuthumi en K.H.) leidde een extreem afgezonderd leven, deze informatie werd verschaft via een openbaar historisch document over hem, dat op zijn best uitgedrukt niet echt gedetailleerd is. Geboren in het begin van de 19e eeuw, was Mahatma Koothoomi een Punjabi wiens familie gesetteld was in Kashmir.
 
Hij bezocht de universiteit van Oxford in 1850, en men gelooft dat hij De Droom van Ravan bijgedragen heeft aan het Universiteit Tijdschrift van Dublin rond 1854, voorafgaand aan zijn terugreis naar zijn thuisland.
 
De Brahmaan uit Kashmir bracht aanzienlijke tijd door in Dresden, Wurzberg en Neurenberg, en aan de Universiteit van Leipzig, waar hij in 1875 verbleef bij Dr. Gustav Theodor Fechner, de grondlegger van de moderne psychologie.
 
Zijn resterende jaren werden doorgebracht in zijn lamaklooster in Shigatse, Tibet, waar zijn contact met de buitenwereld verliep via didactische leringen die hij per post verstuurde aan sommigen van zijn toegewijde studenten. Deze brieven liggen nu in het archief van het Britse Museum.
 
Thutmoses III
Farao en profeet, en hogepriester in de periode van het Nieuwe Koninkrijk, rond 1460 v.
Chr., die er voor zorgde dat het Egyptische koninkrijk uitgroeide tot ver in het Midden Oosten. Zijn doorslaggevendste overwinning was op een oorlogsveld nabij de Carmelberg, waarin hij het gehele leger achter elkaar door de nauwe Meddigo Pas leidde, om een bondgenootschap van 330 rebellerende Aziatische prinsen te verassen en te verslaan - een zeer gewaagde manoeuvre waar de angstige officieren van de farao zwaar tegen protesteerden. Thutmoses was de enige die zeker was van zijn plan en hij reed voorop met de beeltenis van AmenRa, de Zonnegod die hem de overwinning beloofd had, hooggehouden in de lucht.
 
Pythagoras
Griekse filosoof in de zesde eeuw v. Chr., de blonde Samian die gezien werd als de zoon van Apollo. Als jongeling confereerde Pythagoras vrijelijk met priesters en geleerden, naarstig op zoek naar wetenschappelijk bewijs van de innerlijke wet die hem ontsluierd was tijdens een meditatie op Demeter, de Moeder van de Aarde. Zijn zoektocht naar de grote syntheses van de waarheid leidde hem naar Palestina, Arabië, India en uiteindelijk naar de tempels van Egypte, waar hij het vertrouwen won van de priesters van Memphis en geleidelijk werd geaccepteerd in de mysteries van Isis in Thebe.
 
Toen de Aziatische veroveraar Cambyses een aanvalsinvasie ontketende in Egypte rond 592 v. Chr., werd Pythagoras verbannen naar Babylon waar de profeet Daniel nog steeds diende als een minister van de koning. Hier ontsluierden rabbijnen hem de innerlijke leringen van de IK BEN DIE IK BEN die gegeven waren aan Moses, en hier onderwezen Zoroasterische wijzen hem in muziek, astronomie en de heilige wetenschap van de invocatie.
 
Na twaalf jaar verliet Pythagoras Babylon en stichtte een Broederschap voor ingewijden in Crotona, een drukke Doriaans havenplaats, in Zuid Italië. Zijn stad der uitverkorenen was een mysterieschool van de Grote Witte Broederschap waar voorzichtig uitgekozen mannen en vrouwen een filosofie voortzetten, die gebaseerd was op de wiskundige uitdrukking van de innerlijke wet, toegelicht met muziek en in het ritme en de harmonie van een hoogst gedisciplineerde manier van leven. Na een proeftijd van vijf jaar in strikte stilte, gingen de Pythagoriaanse wiskundigen verder door een serie inwijdingen, de intuïtieve gaven van het hart ontwikkelend, waardoor de zoon en dochter van God een onsterfelijke heilige God, zoals Pythagoras Gouden Verzen stelden, konden worden.
 
In Crotona gaf Pythagoras zijn lezingen van achter een scherm in een versluierde taal, die enkel volledig begrepen kon worden door de meest vergevorderde ingewijden. De meest veelzeggende fase van zijn instructies hield het fundamentele concept in dat het getal zowel de vorm als de essentie van de schepping inhoudt. Hij formuleerde de essentiële delen van de  geometrie van Euclid en vergevorderde astronomische ideeën, die leidden tot de hypothese van Copernicus. Er staat opgetekend dat 2000 inwoners van Crotona hun dagelijkse manier van leven opgaven en samen gingen in de Pythagoriaanse communiteit onder het wijze bestuur van de Raad van de Driehonderd; een wetenschappelijke en religieuze regeringsorde die later een grote politieke invloed uitoefende gedurende het gehele Magna Grecia.
 
Pythagoras, de onvermoeibare meester, was negentig toen Cylon, een verstoten kandidaat van de mysterieschool, een gewelddadige vervolging ophitste. Staande in de rechtbank van Crotona, las hij hardop voor uit een boek van Pythagoras (Hieros Logos = Heilige Woord) de lering verdraaiend en belachelijk makend. Toen Pythagoras en veertig van de leiders van de Orde waren samengekomen, stichtte Cylon vuur in het gebouw en op twee na werden alle ordeleden gedood. Met als resultaat dat de communiteit vernietigd werd en veel van de originele leringen verloren gingen. Desalniettemin heeft de Meester vele grote filosofen beïnvloedt, waaronder Plato, Aristoteles, Augustinus, Thomas Aquinas en Francis Bacon.
 
Balthazar
Eén van de Drie Wijzen (astronomen/Meesters) die de Ster volgden (de IK BEN Aanwezigheid) van het Mensenkind dat geboren was bij de Maagd Maria. Er wordt gelooft dat hij de Koning van Ethiopië was. Balthazar bracht de schat van zijn koninkrijk, de wierook als gave voor de Christus, de Eeuwige Hoge Priester
 
Sint Franciscus van Assisië
De heilige armoedige, die zijn familie vaarwel zei en afstand deed van weelde en Lady Poverty omarmde, levend tussen de armoedigen en de leprozen, een onuitsprekelijke vreugde vindend in het imiteren van de compassie van de Christus. Terwijl hij knielde tijdens de Mis op het feest van Se. Matthias in 1209, hoorde hij de gospel van Jezus die door de priester voorgelezen werd, en het verzoek van de Heer aan zijn apostelen; Ga en predik. Francis verliet de kleine kerk en begon direct te evangeliseren, de doctrine van reïncarnatie predikend zoals Jezus verteld had en bekeerde vele discipelen, inclusief de nobele Lady Clare, die later haar huis en haard verliet als de bruid van de Christus en haarzelf aan Franciscus presenteerde voor toelating tot de bedelorde.
 
Eén van de vele legendes die de levens van Franciscus en Clare omringen, beschrijft hun maaltijd aan het Santa Maria degli Angeli waar Francis zo lovend over God sprak dat allen verrukt waren door Hem. Opeens zagen de mensen uit het dorp het klooster en het bos in lichter laaie staan, ze renden gehaast weg om de vlammen te doven, zij aanschouwden het kleine gezelschap omringt in een briljant licht met de armen opgeheven naar de hemel. God ontsluierde aan St. Franciscus de heilige aanwezigheid in broeder zon en zuster maan en beloonde zijn toewijding met de stigmata van de gekruisigde Christus. Het gebed van St. Franciscus wordt nog steeds gebeden door alle mensen van alle geloven over de hele wereld; Heer, maak van mij een Instrument van Uw Vrede!…….
 
Sjah Jahan
Mongoolse keizer van India in de 16e eeuw die de corrupte regering van zijn vader Jahangir omver wierp en in ere de ethiek van zijn grootvader Akbar de Grote, gedeeltelijk herstelde. Gedurende zijn verlichtte regeringsperiode, bereikte de pracht van de Mongoolse regering zijn zenit, en India ging haar Gouden Tijdperk van kunst en architectuur binnen. Sjah Jahan besteedde zijn imperiale schatten niet alleen aan muziek en schilderijen, maar speciaal aan de constructie van adembenemende monumenten, moskeeën, tempels, en tronen over geheel India, waarvan sommige heden ten dagen nog steeds te zien zijn.
 
De beroemde Taj Mahal, het wonder der wonderen, het laatste wereldwonder, werd gebouwd als tombe voor zijn geliefde vrouw, Mumtaz Mahal, die in 1631 stierf toen ze beviel van hun veertiende kind. Sjah Jahan ging niets uit de weg om de tempel zo mooi als ze mooi is te maken. Het is het symbool van het Moederprincipe en het heiligdom van zijn eeuwige liefde voor zijn Zielsessentie.